Fietsen in Afrika

Tour d'Afrique van Henk en Louise 2008

Reageren op Afzien voor beginners

12 reacties

Wil je reageren op Afzien voor beginners? Dat kan via de reactie-mogelijkheid op deze pagina. Ik ben niet alleen benieuwd hoe je het boek vond, maar ook naar je eigen afzien-ervaringen. Wees welkom!

(Reacties hangen af van moderatie en goedkeuring en komen daardoor niet meteen in beeld.)

Een reactie die ik per e-mail ontving:

ik heb je boek met grote belangstelling gelezen. vooral de latere hoofdstukken vond ik heel boeiend. mooi ook de relativering van je eigen kijk op de zaken, dat maakt het verhaal over het groepsproces sterk! de eerste hoofdstukken spraken mij als niet-fietser wat minder aan, maar zoals gezegd, dat kwam later helemaal goed.

En mondeling (van een wel-fietser):

Ik vond vooral het tweede hoofdstuk sterk. En ik miste één onderwerp: sex!

Advertenties

12 thoughts on “Reageren op Afzien voor beginners

  1. Ik heb het boek in een ruk uitgelezen. Een goed boek, heel wat interessanter dan de gemiddelde fietsen-naar-de-noordkaapvariant. Vantevoren wist ik niet wat het boek meer zou bieden ten opzichte van de weblog, maar ik werd prettig verrast. Het alomvattende thema “afzien” voegt een dimensie toe. De sociale component, die wel al duidelijk was van de weblog, maakt het boek extra interessant. Als beginnend afziener (lange werkweken en ook fietsen) herken ik hier veel in terug. Juist die vakanties waar je wat tegenslag te verwerken krijgt zijn achteraf de mooiste.

    Trouwens, tijdens het lezen moest ik heel erg terugdenken aan die eerste helft van 2008 toen ik vrijwel dagelijks je weblog las. Alhoewel ik een compleet ander leven leidde dan de Afrikafietsers – denk aan kantoorwerk en verre zakenreizen – volgde ik je fietsreis op de voet. Dus automatisch komen herinneringen aan die tijd terug.

  2. Ik heb het boek uit

    het was net of ik achterop de bagage drager meereed het was een meeslepend verhaal

    het leek net of jullie een gevecht hebben geleverd tegen van alles en nog wat dit lijkt mij nou geen ideale vakantie voor hoe het hoort te zijn.

    Aan het einde van het boek geeft Louise er toch nog een positieve draai aan omdat je nu eenmaal met culturen en mensen in een groep te maken hebt en die zul je moeten accepteren.

    Wat kan ik er nog meer van zeggen het geeft aan dat je nooit weet wat je op je pad tegen komt in het leven en dat je er maar het beste van moet maken.

    Het boek is super goed geschreven zeker qua tekst het verveelde nooit

  3. Hallo Louise,
    We hebben je boek uit! Wat een feest van herkenning voor ons. Je beschrijft uitstekend wat je zoal mee kan maken op een tocht door Afrika met een grote groep fietsers. Vooral het hoofdstuk 4 over de groepsprocessen vonden we heel goed, ’t heeft voor ons ook nog achteraf enige zaken verklaard van ons tocht in 2006.
    Zeker voor een ieder die aan zo’n soort tocht wil beginnen, maar ook voor andere geïnteresseerden die wel eens willen weten hoe het toegaat als je 4 maanden lang door Afrika fietst, een aanrader.
    Met vriendelijke groeten, Jenny en Kees Vonk, TdA-ers 2006.

  4. Beste Louise,

    Afgelopen week heb ik je boek (dankzij de FIETS verloting) ontvangen. Als fanatieke, vaak solo, fietser heb ik je boek in 2 avonden uitgelezen. Als je boeken van Frank van Rijn, Josie Drew e.a. wereldfietsers gewend bent dan is jouw insteek, de psyche van de fietsende mens, het “gebrek aan” groepsgevoel tijdens een lange reis, het geen belangstelling tonen/hebben voor je medemens en vaak alleen het behalen van de EFI ten doel hebben, verrassend. Ik vind je boek een goede aanvulling op de al zovele verschenen fietsreisboeken. Van mij had “Afzien voor beginners” best nog wel 40 pagina’s langer mogen duren zodat de geur en smaak van Afrika iets beter naar voren zou komen. Blijf genieten van het fietsen en wie weet komen we elkaar eens tegen op ’s heren wegen. Sportieve groet, Hans.

  5. Bedankt voor het toezenden van jouw boek. Ik heb het boek gekregen nav de verloting in de Fiets.

    Ondertussen gestart met lezen; veel herken ik in de -ik noem het maar- levensvraagstukken van het Waarom.
    Ik doe zelf triathlons (hele afstand; ben je lekker 13 uur onderweg) en ultralopen. Natuurlijk ter afwisseling ook wel eens kortere wedstrijden, maar dan ben ik relatief erg langzaam….

    Leuk dus om jouw ultra-ervaringen -met hoofdletters- te lezen en de manier waarop je het beschrijft. Met de tussenvragen zweef je als het ware boven je eigen verhaal, zoals je soms ook tijdens zo’n ultraflow jezelf van een afstand bekijkt (met alle bedenkingen en overdenkingen van dien). Mijn laatste grote triathlon was niet zo’n heel erg succes. In de tweede (van de drie) loopronde ben ik zelfs onderweg gaan zitten….. Ja soms lijken er zelfs wel eens wat hersencellen af te sterven….

    Het beste advies dat ik toen van m’n moeder kreeg (altijd en eeuwig mijn trouwste fan en vast ergens in de buurt van mij op het parcours te vinden): “Kind, anders kijk je het nog even aan….” De tip van m’n leven, hoe bizar ook, die me tot een mooie finish bracht…!!!

    Jouw reis past perfect in de gedachtegang van ultraloper Knippenberg (helaas overleden). Hij was namelijk promoter van de levensfilosie (dat was hardlopen voor hem) dat je het (ultra)lopen moet zien als een reis…. Je bent heerlijk met jezelf onderweg…… De reis is het doel op zich!

  6. Hallo Louise,

    Ik heb je boek achter elkaar uitgelezen. Het mooie vond ik dat het in dit fietsreisboek eens niet aleen ging over het hoe en het waar, maar vooral ook over het waarom! Het doorgronden van wat mensen drijft in plaats van een oppervlakkige reisbeschrijving. Ook voor niet fietsers een boek waar heel wat in te herkennen valt. En dit alles ook nog eens onderhoudend geschreven.
    Het hoofdstuk over de groepsdynamiek vond ik fascinerend maar ook ontluisterend. Nooit gedacht dat een groep mensen, die toch hetzelfde doel voor ogen hebben, zo egoistisch zouden zijn.
    Kortom, de moeite van het lezen waard.

  7. Harstikke leuk boekje, proficiat!, heb het inmiddels ontvangen en gelezen! Als vakantiefietser, atleet, reiziger kan ik me een goede voorstelling maken met het meeste wat je in je boek schrijft. Ik heb niet zo uitgebreid gereisd met groepen, maar trainingskampen met groepen kunnen vergelijkbare indrukken geven. Leuk om even op het Internet te sneupen naar fotos en filmpjes, het moet een hele ervaring zijn geweest!

  8. Het las erg fijn, ik had er toch een ander soort boek bij verwacht eigenlijk. Ik dacht dat het meer zou ingaan op de technische kanten van de tocht, van het fietsen. Maar in plaats daarvan dus een helder, onderhoudend en licht verhaal. Een fietsverhaal, een mensenkennisverhaal, een zelfkennisverhaal… alles zat er in.

  9. In 1 adem uitgelezen! Gekocht om wat meer te weten te komen over dat groepsproces!!
    Mijn broer heeft deze trip dit jaar gemaakt. TDA 2010: racer Marcel van Zwam, 49 jaar.
    Via de verschillende websites was eea goed te volgen, maar je leest niets over de interne verhoudingen. Dat komt er óók niet uit tijdens het frequente mailcontact wat we hadden. Vermoedelijk uit solidariteit met de ploeg.

    De trots die het thuisfront voelt is met geen pen te beschrijven.
    Obsessief de sites raadplegen en het klassement volgen! Totdat hij ten val werd gebracht door een mede tour-rider, zijn EFI verloor en in de truck 10 dagen rust moest houden vanwege een geblesseerde pols.
    Geen woord heb ik erover gehoord, maar wel over het grote genieten na de val. Die rust en het “niet meer moeten” hebben hem inderdaad een hoop gegeven!!
    “The flying dutchman” zag zijn droom in duigen vallen, maar heeft méér genoten van zijn trip en lieve vriendschappen opgedaan.

    Tot op heden heeft hij niet gesproken over datgene wat jij in je boek zo goed benoemt.
    Ik kan mij niet voorstellen dat alles koek en ei was en ben op deze manier wat meer te weten gekomen.

    Graag geef ik dit boekje door aan mijn vader en moeder van resp. 88 en 80, die met een grote Bos-atlas zijn trip volgde wegens gebrek aan internet. En natuurlijk aan mijn sportieve broer!
    Het weerzin in Kaapstad was overweldigend, juist omdat hij niets wist van onze (zijn vriendin en ik, zijn zus) aanwezigheid tijdens de finish! De emotie die ik toen voelde is niet onder woorden te brengen.

    Bedankt voor het “binnenkijken in de keuken” en het zo treffend verwoorden van je gevoelens en gedachten.

    Met vriendelijke groet,
    Marion

  10. Hallo Louise en Henk,
    Ik vind jullie een erg leuk stel en het maakt me vrolijk te lezen hoe positief,menselijk,maar ook een beetje naïef twee mensen in het leven staan.Dat sommige(n)je niet mogen is niets vreemds
    aan,feitelijk heel normaal.Eigenlijk moet je eerlijk zijn dat die kinderen je uitlachen,want voor hen zie je er niet uit(een vrouw met een gekke helm op,zo’n strakke fietsbroek met uitpuilend kruis,opzichtige kleuren in je kleding)en als klap op de vuurpijl:een vrouw,die fietst!Daar zijn de vrouwen nu eenmaal anders(kleiner van stuk,slanker,fijner gebouwd),zonder afbreuk te willen doen aan jouw verschijning.Als ik in de tropen fiets,draag ik
    geen helm,geen fietsbroek(gaat broeien=zadelpijn)en onopvallende kleuren in m’n kleding.Verder
    een goedkope fiets,wel een goed zadel en technisch 100%.Ga over 2 jaar van hier naar Thailand
    fietsen,gaan jullie mee?Lijkt me schitterend en zal me een goede flow geven.Als er nog meer liefhebbers zijn:altijd goed.En voor de snelle jongens,degene,die het eerst aankomen,die vinden
    zichzelf toch zo goed?O.K.laat maar zien hoe goed je bent en doe alvast de boodschappen en begin
    met koken,zodat de niet zo goeie kunnen rekenen op jullie.Pas dan toon je hoe goed je bent!Goede gezondheid en nog veel fietskilometers voor jou en Henk.Dag schat!

  11. Beste Louise,
    Een prachtig boek, heel goed getroffen, heb vele zaken net zo ervaren in 2005 tijdens mijn Tour d’Afrique.
    Met name het hoofdstuk ”Omdat afzien tot piekervaringen leidt: flow” spreekt mij zeer aan en heb ik ook zo ervaren. Voor mij was de mooiste ervaring de eerste dag in Noord Kenia waar opeens uit de bush nomaden vrouwen opdoken ieder met drie kamelen als last dieren. De mannen en oudere kinderen waren kennelijk elders onderweg met het vee. Uit de Blue Nile Gorge naar boven fietsen was wel de heftigste ervaring.

    Ik vroeg mij af of je voor jullie reis mijn website bekenen hebt en of je daar iets aan hebt gehad. http://home.planet.nl/~hjtorren/ Alvast bedankt voor je reactie terug

  12. Beste Louise,

    Interessante en rake analyse van het groepsproces! Dat is ook wat mij bijblijft na het lezen: wat gebeurt er met een groep, en met individuen in een groep, onder relatief primitieve omstandigheden en onder een behoorlijke tijdsdruk. Relatief, want met alle denkbare back-up, zonder bagage, etc.
    In hoofdstuk 5 hebben jullie – welsiwaar door een onvoorziene “rust” van twee weken – eindelijk de gelegenheid om wat indringender kennis te maken met de Afrikaanse medemens in Ethiopie. Dat leest ook als een verademing, naast al het dagelijkse gejaag in de groep. Mooi geschreven, door een bril met meer dan een focus.

    Ik ben een echte solo-fietser en volg met veel interesse en bewondering bv de blog van Hellen Lloyd die momenteel de westelijke route naar het zuiden fietst (http://www.takeonafrica.com). Jouw mooie boek heeft mijn idee versterkt dat een tocht in een dergelijke groep voor mij pas echt afzien is!

    Happy cycling!

    Gee
    http://www.geehurkmans.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s